Harcerski Szczep Wodniacki "Bałtyk" skupia młodziez polskiego pochodzenia z obszaru wielkiego Sztokholmu.
W programowej działalnosci wychowawczej szczepu wykorzystujemy doskonale sprawdzone, harcerskie metody wychowawcze.
Naszymi głownymi celami ideowymi sa:
Zwiazek Harcerstwa Polskiego poza granicami kraju - ZHPpgk.
Kim jestesmy i dokad zmierzamy ?
W rozmowach z Polakami na terenie Szwecji zetknalem sie wielokrotnie z opiniami,
ktore swiadcza o potrzebie informacji o Harcerstwie Polskim na terenie Szwecji.
Bywa tez ze moi rozmowcy prezentuja wrecz niechetna postawe do harcerstwa, bo
maja niezbyt przyjemne doswiadczenia z okresu swojej własnej przynaleznosci.
W innych przypadkach gorliwosc w procesie adaptacji do nowego społeczenstwa
przeszkadza im dostrzec i zrozumiec wartosci posiadania własnej narodowej organizacji
młodziezowej o zasiegu swiatowym, jaka jest nasze Harcerstwo.
A zatem - kim jestesmy ?
By nie rozdrabniac sie w zbyt wielu szczegołach historycznych.
Przedstawie tutaj bardzo powierzchowny skrot.
Nazywamy sie Zwiazkiem Harcerstwa Polskiego poza granicami kraju - ZHP pgk.
ZHPpgk jest kontynuatorem i prawnym spadkobierca Zwiazku Harcerstwa Polskiego powstalego przed pierwsza wojna swiatowa, czesto potocznie nazywane jest harcerstwem londynskim. Działalnosc ZHPpgk wznowiono w 1946 r. na terenie Wielkiej Brytani. ZHPpgk zachował swa ciagłosc statutowa przez ubiegłe 57 lat.
Nie jestesmy formalnie zwiazani z istniejacymi organizacjami harcerskimi w kraju, chociaz chetnie nawiazujemy kontakty i wspołpracujemy z nimi na poziomie druzyn.
Komenda ZHPpgk ma swoja siedzibe w Londynie. Na czele organizacji stoi Przewodniczacym ZHPpgk, ktory jest wybierany sposrod instruktorow Komendy Glownej Harcerstwa. Na czele Organizacji Harcerzy stoi Naczelnik a na czele Organizacji Harcerek stoi Naczelniczka.
Sztokholmskie druzyny sa zorganizowane w samodzielnym Szczepie "Bałtyk", w skład ktorego wchodza druzyny meska, zenska i gromada zuchowa.
Szczep nasz podlega bezposrednio Komendzie Glownej Harcerstwa w Londynie.
W swiecie jest ok 10 000 harcerzy i harcerek ZHPpgk. Posiadamy druzyny w nastepujacych krajach: Wlk. Brytania, USA, Australia, Kanada, Argentyna, Francja, Belgia, Dania, Niemcy, Austria, Szwecja a rowniez i na Litwie, Ukrainie i na Lotwie.
Druzyny wodniackie istnieja wyłacznie w Toronto i w Sztokholmie.
ZHPpgK jest mlodziezowa organizacja o harakterze swieckim, a nie koscielna tak jak wielu moich rozmowcow blednie uwaza. Glownymi filarami, na ktorych oparta jest nasza organizacja sa : Przyrzeczenie Harcerskie i Prawo Harcerskie. Z tego faktu jasno wynika wymaganie, od jej czlonkow, wiary w Boga.
Ideowosc Harcerstwa i jej zakotwiczenie w srodowisku polskim, a zatem przewaznie rzymsko katolickim sprawia, ze najczesciej druzyny harcerskie otoczone sa opieka lokalnych polskich parafii katolickich. Nie ma jednakze zadnych formalnych przeszkod czlonkowstwa dla dzieci pochodzacych z rodzin protestanckich, mahometanskich, zydowskich czy tez prawoslawnych.
Harcerstwo nie jest forma nauki religii. Jest jednakze systemem wychowawczym gleboko zakotwiczonym w kulturze chrzescijanskiej i jej normach moralnych.
Systemem, w ktorym braterstwo, wzajemna pomoc i altruizm , stawia sie na pierwszym miejscu.
Dokad zmierzamy....
ZHPpgk jest organizacja swiatowa o charakterze narodowym.
Dzialamy w bardzo roznych warunkach , a zatem musimy byc uniwersalni.
Nasze zadania i nasze metody sa jednak wszedzie jednakowe.
Naszym naczelnym zadaniem jest wychowanie mlodziezy polskiej na emigracji w duchu dwukulturowosci. Tym tez zadaniem roznimy sie od celow stawianych organizacjom harcerskim w Polsce.
Tutaj przytocze slowa bylego Przewodniczacego ZHPpgk Dh hm Bogdana Szwagrzaka : "Chcemy wychowac w naszych szeregach uczciwego, porzadnego czlowieka - obywatela kraju,w ktorym sie urodzil, wzglednie w ktorym sie osiedlil.
Ma on byc wzorem obywatela kraju zamieszkania , znac jezyk i kulture tego kraju.
Rownoczesnie tez wychowujemy Polaka. Wymagamy w naszej organizacji znajomosci jezyka polskiego w mowie i w pismie, znajomosci polskiej historii , literatury i kultury."
W krajach emigracyjnych (USA,Kanada,Australia czy Argentyna) takie zrozumienie celow Organizacji nie wzbudza zadnych emocji , jest czyms absolutnie oczywistym.
Nieco inaczej jest w krajach narodowych (glownie europejskich).
Tutaj spotykamy sie z cala gama nastawien w zaleznosci od tego na ile klarowna jest lokalna polityka emigracyjna i jak sie rozumie integracje w takim kraju.
Dzieci, gdy sa male, nie lubia byc" inne" posrod swoich rowiesnikow i staraja sie za wszelka cene upodobnic do srodowiska, w ktorym zyja. Jest to naturalne, ale nie powinno oznaczac automatycznej utraty jezyka swoich przodkow. Jezyk naszych rodzicow jest darem, ktory powinnismu badzo szanowac. Wyrosnac w duchu jakiegos jezyka - to tak jakby dostac "dodatkowe zycie", dodatkowa osobowosc.
Mieszkajac w krajach narodowych, powinnismy za wszelka cene zachowac nasza polska identyfikacje bo nie ma stuprocentowej pewnosci czy nasze wysilki uzyskania nowej identyfikacji , nie beda kiedys przyjete z zimna ironia.
Jesli dobrze bedziemy sie czuli w naszej polskosci na emigracji to bedzie tez dobrym sygnalem ze nasza integracja i nowa identyfikacja rozwija sie we wlasciwym kierunku.
Polska dziwiga sie powoli lecz tez i pewnie z zaniedban ubieglej epoki politycznej.
W niektorych krajach wzrost znaczenia Polski jej awans ekonomiczny, odczuwa sie jako zagrozenie wlasnej pozycji, jako konkurencje na rynku towarowym i na rynku pracy. Solidarnosci z Polska lezy w naszym interesie i za to wlasnie beda nas kiedys w swiecie szanowali.
Aby moc wykorzystac nasza potencjalna duza sile wynikajaca z obecnosci we wszystkich niemalze zakatkach swiata , musimy sie znac, musimy sie przyjaznic i musimy mowic tym samym jezykiem.
Nasza harcerska swiatowosc jest atrakcyjna ale trzeba ja umiec wykorzystac.
Siec kontaktow i przyjazni na calym niemalze swiecie wzmacnia poczucie wspolnoty.
Harcerz , ktory wyjechal na wspolny zlaz , zlot czy tez kurs - oboz instruktorski" dostaje skrzydel" staje sie dumny ze swojej innosci, z faktu ze pochodzi z Polski.
Znajomosci zawarte w dziecinstwie czy w wieku dorastania, bardzo czesto pozostaja nam na cale zycie. Pomagajac sobie wzajemnie, odwiedzajac sie wzajemnie, majac wspolne interesy , wspolne zainteresowania, sluzymy nie tyko sobie samym ale i szeroko pojetej "sprawie polskiej". Harcerstwo nasze stwarza unikalna platforme dla tego celu.
Mlodziez nasza juz obecnie jest jedna z najlepiej wyksztalconych grup emigranckich w Europie. Nie mamy sie czego wstydzic. Nasza dwukulturowosc jest nasza sila.
W harcerstwie uczymy sie Polski.
Im lepiej znamy nasza kulture i historie tym latwiej jest nam zajac stanowisko w sprawie Polski. Dla nas harcerzy - niemianowanych ambasadorow Polski , nie moze to byc obojetne co mowia o Polsce. Istotne jest wiec to, co we wlasciwym momencie umiemy powiedziec by stanac w obronie dobrego imienia Ojczyzny.
Czuwaj!
Napisal: dh Zygmunt Zielinski
Harcerska metodyka wychowania
W czesci pierwszej spomnialem , ze stosujemy metodyke harcerska wychowania mlodziezy.
Coz to jest takiego ta metodyka harcerska ?!
Splycajac nieco zagadnienie, omowie najwazniejszy aspekt tej metody-metoda wychowania przez wzorce osobowe. Z wzorcami osobowymi mamy do czynienia wszedzie - w domu, w szkole, w klubie sportowym, na podwórku, w pracy, w gangu mlodziezowym, w telewizji, no i oczywiscie w harcerstwie. Niektóre wzorce osobowe, sa szkodliwe i spolecznie zwalczane a inne wartosciowe i spolecznie akceptowane.
W zaleznosci od systemu wartosci srodowiska, w którym przebywamy, w którym sie wychowujemy, posiadamy rózna tolerancje na przyjmowanie wzorców osobowych . Niekiedy bladzimy, przyjmujemy falszywe wzorce osobowe. Bywa, ze w zaleznosci od towarzystwa czy tez okolicznosci, akceptujemy koniunkturalne wzorce osobowe.
Ma to miejsce szczególnie w mlodym wieku gdy wiedzeni potrzeba orginalnosci, poszukiwania samego siebie, buntujemy sie, odrzucamy klasyczne wzorce podsuniete nam przez szkole i rodzicow a w zamian bezkrytycznie przyjmujemy wzorce osobowe z zewnatrz, nierzadko z tragicznym skutkiem, wplywajacym na cale zycie. Wzorujemy sie na idolu muzyki rokowej, na lubianym nauczycielu, na kolezance czy tez na koledze z klasy, na przywódcy gangu, na wielkim podrózniku - odkrywcy, na wielkim artyscie, na bohaterze powiesci czy tez filmu .
Wzorujemy sie czesto bezmyslnie. Wzorujemy sie bo taka jest nasza natura .Tak czyni wiekszosc ludzi , bardziej lub mniej swiadomie , bardziej lub mniej krytycznie.
A zatem wzorujemy sie tez i w Harcerstwie....
Im przyjemniej i ciekawiej jest sie nam wzorowac, tym wiecej cech przyswajamy sobie cechy osoby, na której sie wzorujemy. Rozkaz, planowanie, zadanie, wykonanie - tez nas wychowuja - ale w inny sposób. Jest to jakoby dobrowolne poddanie sie dzialaniu swiadomego dzialania. Ze wzorowaniem sie jest inaczej , to jest proces mniej dobrowolny i duzej mierze nieuswiadomiony.
W harcerstwie, wzór starszego kolegi z druzyny, który kiedys tez sie przeciez wzorowal na innym starszym koledze pozostaje w pamieci na cale zycie. Pamietamy doskonale jego obraz, co robil, i czym nam imponowal. Pamietamy, bo to co robil i mowili, sprawdzalo sie w praktyce.
Moznaby, ponownie uproszczajac nieco temat, powiedziec, ze jednym z najwazniejszym aspektem metody wychowania harcerskiego, jest kreowanie prawidlowych wzorców osobowych posrod mlodziezy.
Zadaniem instruktorow prowadzacych szczep, druzyne, zastep jest obok ogromu pracy programowej , wylonienie przywódcy - wzorca, który pozytywnie oddzialywalby na innych. Jest to nieslychanie trudne i odpowiedzialne zadanie z uwagi na ryzyko szkody, która mozna spowodowac przez bledna ocene kwalifikacji potencjalnego wzorca osobowego.