Początkowo tereny obecnego Nowego Portu wchodziły w skład gruntów oliwskich - własności opactwa Cystersów w Oliwie. W 807 r. teren ten został przyłczony do Gdańska. Powstająca w połowie XVIII w. osada wzięła swoją nazwę od nowego toru wodnego - Neu Fahr Wasser - oddzielającego ówczesną wyspę Westerplatte od stałego lądu. W miejscu osady w XIX w. powstał port, który w wyniku wzrostu ilości przeładowywanych towarów, został rozbudowany. Wokół portu powstała dzielnica portowa, zamieszkiwana głównie przez pracowników portowych.

W roku 1894 wybudowano w Nowym Porcie latarnię morską zwaną Lotsenturm o wysokości 27,3 m, która zastąpiła starą latarnię, tzw. blizę (od niej nazwę wzięła ulica Bliesenstrasse, dzisiaj ul. Wysoka) wskazującą drogę do portu. Latarnia wzorowana była na latarni w Cleveland (Ohio) nad Jeziorem Erie. Na szczycie latarni zainstalowana była kula czasu pozwalająca na precyzyjne ustawienie czasu na statkach, sygnał czasu był telegraficznie przekazywany z Królewskiego Obserwatorium Astronomicznego w Berlinie. Do 1945 r. nad dzielnicą górowała podwójna wieża kościoła ewangelickiego. Oprócz niego były jeszcze kościół katolicki i szwedzki kościół protestancki.