Brzeźno już w średniowieczu od roku 1245 należało do zakonu cystersów z Oliwy. Pierwszy źródłowy zapis osady to Bresno, który pojawił się w dokumencie z 1323 roku.

Przez całe wieki zachowało charakter rybackiej wioski. Brzeźno zamieszkiwali ubodzy rybacy zajmujący się głównie połowem ryb. Pierwotną osadę rybacką stanowiło kilkanaście chałup nad brzegiem morza.

Znacznie wcześniej niż w Sopocie urządzono w dzielnicy kąpielisko. Powstało w roku 1820. Największa popularność i szczyt świetności Brzeźna przypadł na początek XX wieku, szczególnie lata dwudzieste i trzydzieste.

Pod koniec XIX wieku Brzeźno zwolna traciło charakter osady rybackiej. Do Gdańska Brzeźno włączono w roku 1914. Dzielnicę tę w 1936 roku odwiedziło ok. 168 tys. letników. Po wojnie mola nie odbudowano a dom zdrojowy rozebrano w latach 70-tych.