Uphagenhaus

Johann Uphagen, ławnik i rajca miejski nabył kamienicę położoną przy Langgasse 12 (ul. Długa 12) w 1775 roku, w ciągu kolejnych czterech lat kamienica została przebudowana i zmodernizowana przez mistrza budowlanego Beniamina Dreyera. Uphagen zamieszkiwał dom aż do śmierci w listopadzie 1802 roku, kiedy to kamienica przeszła na spadkobierców rodziny. Z woli właściciela przez ponad 100 lat nie zmieniano cennego wyposażenia kamienicy.

W 1911 roku utworzono w kamienicy Uphagena muzeum, które działało do 1944 r., wówczas to niemieccy konserwatorzy ewakuowali jej wystrój i wyposażenie. Budynek uległ cakowitemu zniszczeniu w marcu 1945 r.

Wkrótce po wojnie kamienicę odbdowano z zamiarem utworzenia w niej muzeum wnętrz mieszczańskich. Otwarcie muzeum i udostępnienie go zwiedzającym nastąpiło dopiero w 1998 r.

Dom Uphagena na początku XX w.

Szkic fasady Dom Uphagena i plany parteru i piętra.

Wnętrze domu Uphagena na początku XX w.

	Sień (Diele) w domu Uphagena.
	Sala Czerwona (Roter Saal).
	Sala Czerwona (Roter Saal).
	Sala Czerwona (Roter Saal).
	Sala Czerwona (Roter Saal).
	Jadalnia (Speisesaal).
	Jadalnia (Speisesaal).
	Jadalnia (Speisesaal).
	Piec kaflowy w jadalni (Speisesaal).
	Sypialnia (Schlafzimmer).
	Sypialnia (Schlafzimmer).
	Pokój muzyczny (Musikzimmer).
	Pokój muzyczny (Musikzimmer).
	Korytarz (Durchgangsraum).
	Kuchnia (Küche).

Bilet wstępu do domu Uphagena

Zniszczenia ul. Długiej po 1945 r.